GammaRay

ตอนแรกเขียนบันทึกต่อท้ายเอ็นทรี่นี้ ขี้เกียจแก้ของเดิม+ขึ้นเอ็นทรี่ใหม่ (เป็นโรคงกเอ็นทรี่น่ะ)แต่เขียนไปเขียนมาชักยาว เพราะมัวแต่บ่นเรื่องยัยครูโซโนโกะ สรุปก็เอาไปแปะต่อท้ายอันก่อน...

แต่นแต๊น มาดูรายละเอียดกันเลยดีกว่า

ลำนำวิหคสวรรค์3 : ตอนกลลวงที่โป๋วเจียน
เรื่อง / ภาพ : เฟิงน่ง & หลิ่วเหว่ย
ประเภท : นิยายแปลไต้หวัน
ผู้จัดทำ : Phoenix
ผู้แปล : เฟื่อง
ราคา : 240 บาท
รายละเอียด : 208 หน้า ไม่มี pinup แถมที่คั่น 1 อัน/ ผู้สั่งทางป.ณ.จะได้โปสการ์ดเซ็ท 4 ใบ
เรื่องย่อ : เหร่อเหยียนขึ้นครองราชย์เมื่ออายุได้สิบเก้าชันษา ชื่อเสียงเกรียงไกรทั่วแผ่นดิน ทว่าครานี้กลับพลาดพลั้งอย่างน่าขายหน้า ไม่เพียงแต่กองทัพที่ดักซุ่มอยู่ชายแดนซีเล๋ยจะถูกหรงเถียนวางแผนตีแตก นายทหารคู่ใจฝีมือดีล้วนแล้วแต่ถูกสังหารจนสิ้น เมี่ยวกวงขนิษฐาก็ถูกหรงเถียนจับตัวไว้ มีแต่ตนเองเท่านั้นที่สามารถหนีกลับรัฐหลีได้อย่างทุลักทุเล ปัญหาเก่าเพิ่งจะคลี่คลายได้ไม่เท่าไหร่ ภัยใหม่ก็เริ่มเข้ามาเยือน ด้วยแผนการขององค์หญิงสาม เฟิ่งหมิงถูกวางยาสลบ และนำตัวไปรัฐโป๋วเจียน! ในสถานการณ์ที่ความสัมพันธ์ระหว่างซีเล๋ยและหลีตึงเครียดเช่นนี้ ผู้ที่ควบคุมบุรุษที่มีอิทธิพลต่อสองยอดอัจฉริยะแห่งใต้หล้าไว้ได้ ย่อมเป็นผู้ที่ได้เปรียบ ความรู้ของเฟิ่งหมิงเป็นที่เลื่องลือไปทั่วทั้งแผ่นดิน ทว่าเขาจะเอาตัวรอดจากกลลวงคราวนี้ได้หรือไม่...

+++++++++++++++++++

(ไม่อยากถูก Spoil โปรดข้าม)

ลำนำซีรี่ส์ออกมาได้ 3 เล่มแล้ว นี่เป็นเล่มแรกที่อิชั้นหยิบมาเขียน ไปๆมาๆรู้สึกว่า R&C นิยายแปลไต้หวันน้อยมากเลยนะนี่ นี่แค่เล่มที่ 2 เอง ไม่มีโอกาสมั่งขี้เกียจมั่ง ความที่เป็นเล่มต่อไม่รู้จะเขียนได้ซักแค่ไหน ก็มั่วๆดูละกัน 55+ เครดิตสำหรับผู้ให้ยืมเช่นเคย ของอิชั้นคงไปตบเอาจากร้านอ่ะ

เท้าความเล่มก่อน รู้สึกว่าจบไปอย่างไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่ ไม่สิก็สนุกดีอ่ะนะ แต่สู้เล่มแรกไม่ได้ยังไงพิกล คิดดูแล้วน่าจะมาจากหลายสาเหตุดังนี้ 1.ท้ายเล่ม 2 เหมือนจบพักยก ไม่มีอะไรค้างให้อยากอ่านต่อ 2.เฟิ่งหมิง เธอขี้วีนไปหน่อยนะ เดี๋ยวๆก็ทุบหรงเถียน ความน่ารักในเล่ม 1 หายไปเยอะเลย อ่านแล้วรำคาญ 3.รู้สึกว่าพล๊อตไม่ค่อยเร้าใจยังไงพิกล 4.อิฉากนั้นแหละ TAT ฉากรีเวิร์สนั่นน่ะ ไร้เหตุผลสิ้นดี ฮือๆ เป็นเทรนด์นิยายไต้หวันรึไง ใครกรี๊ดก็กรี๊ดไปเหอะแต่อิชั้นรับไม่ด้าย TAT ฉะนั้นเหตุผลทั้ง 4 ข้อนี้จึงทำให้ความอยากอ่านเล่มต่อหมดไปพอประมาณ แล้วก็พาลให้หมดอารมณ์หยิบเล่ม 1 2 มาอ่านอีกรอบ ทั้งๆที่เล่ม 1 ชอบมาก หยิบมาอ่านตั้ง 2-3 รอบ (นี่เยอะสุดๆแล้ว 95% อ่านรอบเดียวจอด)

พอมาอ่านเล่ม 3 เออค่อยยังชั่วหน่อย ความรู้สึกเดิมๆกลับมาบ้าง ตอนต้นเรื่อง มีเหตุให้หักมุมเล็กน้อย เหร่อเหยียนซึ่งเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าคงได้รับบทตัวร้ายอันดับ 1 (เดาน่ะ แต่น่าจะเป็นอย่างงั้น) ตลบหลังยื่นเงื่อนไขขอแลกตัวเมี่ยวกวงน้องสาวสุดสวาทคืน หรงเถียนก็ยอมตกลงง่ายๆ แหมผิดคาดอ่ะ สงสัยคนเขียนแกคงตั้งใจเขียนให้เป็นอย่างงี้ เพื่อรองรับเนื้อหาที่จะพลิกผันในช่วงท้ายเล่ม เนื่องจากน้องเมี่ยวกวงต้องมีบทบาทสำคัญอีก ก็เหมือนคลื่นลมสงบไปชั่วคราว แล้วพระนายก็ถึงเวลาฮันนีมูนซะที 5555+ อ่านแล้วอิชั้นก็ทำลืมเล่มก่อนซะ จัดการ delete จากสมองเรียบโร้ย โหะๆ มีฉากแม่ผัวลูกสะใภ้เป็นน้ำจิ้มเป็นกระสัยให้แซ่บอารมณ์พองาม

ตรงนี้อ่านแล้วเกิดความรู้สึก 2 ประการคือ ทำไมพวกข้ารับใช้ต้องทำตัวเป็นลูกคู่คอยเชียร์ด้วยนะ เจ้านายทำอะไรกันแอบฟังหมด -*- (จริงๆตะหงิดตั้งแต่เล่มก่อนแล้ว) อีกอย่างคือสมัยนั้นตั้งแต่ไทเฮายันขุนนางยอมรับเรื่องชายรักชายเหมือนเป็นเรื่องปกติเลยเหรอ เห็นเขียนแบบเป็นเรื่องธรรมดาม๊ากมาก เคยได้อ่านเจอเหมือนกันว่าฮ่องเต้บางพระองค์ก็เป็นพวกรักร่วมเพศกับขันทีหรือขุนนาง แต่บรรยากาศในเรื่องนี้ช+ช เป็นอะไรที่สามัญสุดๆ จนเกิดความสงสัยว่าเขาเปิดเผยกันโจ่งแจ้งขนาดนั้นเลยเหรอ ความรู้เรื่องปวศ.จีนของอิชั้นต่ำมากถึงมากที่สุดด้วยสิ เอาเหอะถึงจะรู้สึกแปลกๆแต่ก็ไม่ควรคิดมาก (สินะ?) เพราะมันเป็นแค่นิยาย

ผ่านฉากจู๋จี๋แบบถูกฝาถูกตัวซะที และฉากเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสที่ผลผลิตอุดมสมบูรณ์ บรรยากาศดูสดใสเป็นใจไปหมด ชาวประชาเริ่มรู้จักหมิงอ๋องมากขึ้น แล้วต้าอ๋องก็ร้ากหมิงอ๋องยังกะอะไรดี อย่างว่าแหละข้าวใหม่ปลามัน 555+ ในขณะเดียวกันก็มีข่าวร้ายมาจากฝานเจีย รัฐขององค์หญิง 3 ในเล่มก่อน เชื้อพระวงศ์ฝานเจียถูกฆ่าเรียบโดยคนที่คุณก็รู้ว่าใครเป็นคนชักใยอยู่เบื้องหลัง เป็นเหตุให้น้องเฟิ่งเซ่อซ่าไปเยี่ยมองค์หญิงและโดนลักพาตัว คราวนี้ระเห็จไปรัฐโป๋วเจียน ทำไมถึงไปรัฐนี้ไปอ่านกันเอาเอง แค่นี้อิชั้นก็สปอยเยอะเกินแล้ว สรุปว่าน้องเฟิ่งไปพัวพันกับการเมืองภายในของโป๋วเจียน รวมถึงการเมืองระหว่างรัฐ ชะตาชีพจรลงเท้าของเฟิ่งหมิงยังไม่หยุดอยู่แค่นี้ ด้วยแผนการของคนที่คุณก็รู้ว่าใคร เธอก็ถูกลักพาไปยังรัฐหลีคู่อริซีเล๋ยอีกครั้ง

อ่านถึงตรงนี้ชักรู้สึกหวาดระแวงตัวละครในเรื่องอ่ะ 555+ ไม่ว่าใครก็วางแผนกันหลายชั้นเหลือเกิน อีตอนองค์หญิง 3 ก็อึ้งกับแผนการของเธอไปพอประมาณ คิดนานรึยังจ๊ะแผนนี้ แล้วที่งงๆก็คือเหตุผลของตัวละครต่างๆ เช่น ทำไมนาย A จะต้องตกลงตามเงื่อนไขนี้โดยไม่มีการตลบหลัง ทำไมความคิดที่ดูสมบูรณ์แบบนี้ถึงมีช่องโหว่ ฯลฯ เห็นท่าจะต้องฝึกปรือวรยุทธ์โดยการดูหนังจีนหรืออ่านนิยายกำลังภายใน จะได้คุ้นเคยกับการคิดและใช้เหตุผลแบบจีนๆ 555+ อย่างตอนเฟิ่งหมิงเล่าเรื่องควีนอลิซาเบ็ธให้เมี่ยวกวงฟัง อิชั้นว่ามีจุดประสงค์อะไรมากกว่าการหลอกเมี่ยวกวงให้ทำอุปกรณ์ในการหนีนา จินตนาการมั่วชักบรรเจิด ดูซิว่าจะทายถูกมั้ย

อีกอย่างรู้สึกว่า น้องเฟิ่งเธอเก่งเกินมนุษย์ ทำโคมไม่เท่าไหร่แต่ทำร่มชูชีพเนี่ย เว่อร์มากกกกกก ยังดีที่ตอนต้นเรื่องแฟนตาซีสุดๆกว่านี้ (ถอดวิญญานย้อนยุค) ความเก่งเว่อร์ของเธอเลยไปกันได้กับเนื้อเรื่อง ...ว่าแล้วก็รู้สึกคุ้นๆกันมั้ย สวยเลิศขนาดนี้ความฉลาดเป็นที่เลื่องลือขนาดนี้แถมยังเป็นที่หมายปองของกษัตริย์ขนาดนี้ ใช่แล้วอิชั้นนึกถึงแครอลในคำสาปฟาโรห์อ่ะ ^^" อ่านตั้งแต่เป็นเด็กน้อยไม่รู้ความจนกลายเป็นไก่แก่หนังเหนียวแล้วก็ยังไม่จบซะที ต้องตระเวนไปทุกรัฐก่อนรึเปล่าถึงจะจบ ซึ่งถ้าเป็นงั้นจริงอิชั้นก็คงเลิกอ่านอ่ะ -_-" แต่ไม่ต้องห่วงเพราะมีแค่ 7 เล่มจบ 555+

ก็เป็นข้อสังเกตขำๆ แต่อ่านๆไปแล้วคิดถึงแครอลจริงๆนะ ต่างกันก็ตรงที่เฟิ่งหมิงไม่กระแดะเท่ายัยแครอลเท่านั้นเอง ตั้งแต่เลิกทุบหรงเถียนนี่ความน่ารักค่อยไต่ระดับขึ้นมาเกือบเท่าเล่มแรกหน่อย แหงล่ะเป็นเคะเขาแล้วนี่ เหอๆๆ

ตัวละครอิชั้นไม่ชอบใครเป็นพิเศษ มีบางตัวละครรู้สึกดีๆด้วยแต่ไม่กี๊ดก๊าดมากนัก เพราะคิดว่าความสนุกของเรื่องนี้อยู่ที่การหักเหลี่ยมมุมมากกว่า นี่ความเห็นส่วนตัวนะ

การแปลก็ OK รู้สึกว่าชอบกว่าฮ่าย+เยียนฮุยตรงที่มันเป็นสำนวนจีนกำลังภายในดี 555+ อย่างว่าแหละคงต้องผ่านการเกลามาหลายรอบ รูปเล่มก็เหมือนๆเดิมไม่รู้จะวิจารณ์อะไร แต่หน้าปกลายเส้นไม่ค่อยชัดเลยอ่ะ สังเกตว่าของกลุ่มนี้เป็นเกือบทุกเล่มเลย เมื่อเทียบกับของบางกลุ่มที่ชัดมากๆอ่ะนะ ลายตกกระที่ผิวหนังของหรงเถียนและเฟิ่งหมิงที่หน้าปกเห็นว่าเป็นที่กระดาษที่คนวาดใช้ -_-? เพื่อนบอกมาไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน เอาเป็นว่าคงต้องยกประโยชน์ให้ ในเล่มพิมพ์ผิดค่อนข้างน้อย แต่...ไอ้จุดๆ ตรงคำอธิบายศัพท์นี่มันอะไรเหรอ เจอหลายที่เลย โปสการ์ดเอาของชาวบ้านมาลูบๆคลำๆ (เพราะไปซื้อตามร้านคงไม่มีแถมให้ตามเคย :Pแถมซักใบเหอะแล้วอิชั้นจะแก้ไขข้อความ ไหนๆก็ไม่มีพินแร้ววววววววนี่คะ) มีสีเข้มผิดปกติหลงมาใบนึง แต่โดยรวมก็สวยดี รวมๆเล่มนี้ก็ค่อนข้างมาตรฐานไม่มีอะไรผิดพลาดเท่าไหร่ ที่พูดแบบนี้เพราะเห็นพลาดบ่อยอ่ะ ภาพประกอบไม่ชัดมั่ง กระดาษผิดสเป๊กมั่ง ไสกาวพลาดมั่ง โปสการ์ดสีเพี้ยนมั่ง ล๊อตแรกหน้าหายมั่ง ฯลฯ ดีที่อิชั้นไม่เคยเจอแจ๊กพ็อต แต่ก็นั่นแหละเริ่มคิดแล้วว่าเล่มหน้าจะมีอะไรพลาดอีกไหมนี่ อย่าแจ๊กพ็อตเล๊ยขี้เกียจส่งไปเปลี่ยน

พูดถึงเรื่องเปลี่ยนหนังสือ ไม่รู้แต่ละกลุ่มมีนโยบายยังไง ให้เปลี่ยนน่ะมันของตายอยู่แล้ว แต่ก็อยากให้รับผิดชอบค่าส่งด้วย หนังสือชำรุดไม่ใช่ความผิดของคนอ่านนะ เสียอารมณ์เสียเวลาแล้วยังต้องเสียเงินค่าส่งหนังสือคืนอีก ไม่แฟร์กับคนอ่าน แต่ถ้าใครมีนโยบายนี้อยู่แล้วก็ขอชื่นชม

ขอพูดถึงภาพประกอบ จริงๆก็ไม่ได้กรี๊ดตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เพราะรู้สึกว่าภาพไม่ค่อยสื่ออารมณ์เหมือนลายเส้นนักวาดญี่ปุ่น เรื่องนี้เป็นปัญหาใหญ่ของการ์ตูนจีนเลยนะ อ่านการ์ตูนจีนทีไรเหมือนดูภาพประกอบการบรรยายมากกว่าจะอ่านการ์ตูน -_- คุณหลิวเหว่ยอะไรนี่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น ภาพสีน่ะดูไม่ขัดเพราะเป็นภาพสี (อะไรของมัน?) แต่ขาวดำรู้สึกแปลกๆ แข็งๆลายเส้นไม่คงที่ แล้วแต่ละภาพก็เหลือขอบขาวไม่ค่อยเท่ากัน ไม่เรียบร้อยเลย -*- ประกอบกับมีข้อด้อยเรื่องความคมชัดของภาพ นิยายญี่ปุ่นที่ออกมาเล่มนึงภาพก็ไม่ค่อยชัด

ได้ทีบ่นยาว จะมีใครหาว่าอิชั้นเรื่องมากไหมนี่ แต่แหมถ้าอิชั้นเป็นผู้จัดทำคงดีใจนาที่มีคนช่วยชี้ให้เห็นข้อบกพร่อง (หุหุ) เรื่องนี้มันขึ้นอยู่กับว่าใครจะรับคำวิจารณ์ได้ขนาดอ่ะนะ เพราะถ้าไม่นับความคิดเห็นส่วนตัวที่มีต่อเนื้อเรื่องและความสนุกแล้ว ส่วนที่ผิดพลาดจริงๆอิชั้นก็ว่าไปตามเนื้อผ้า ไม่ได้หาเรื่องว่าเอง

ก็สรุปว่าสนุกดี มีลุ้นตลอด คุณภาพการแปลเข้าท่า นับว่าเป็นนิยายไฟต์บังคับ 555+ ส่วนเรื่องหัวใจที่จะให้นั้น เนื่องจากประเมินเป็นการส่วนตัวแล้วว่าซีรี่ส์นี้ Base Point น่าจะอยู่ที่ประมาณ 4 บวกลบ ถ้าเล่มก่อนให้ 3.8 -*- เล่มนี้ก็คงได้ประมาณ...4.3 มั้ง เล่มหน้าหวัง 4.5 นะน้องเฟิ่งอย่าทำให้ผิดหวัง 555+

♥♥♥♥.3

นิยายทะเลทรายของ Nebula กะ ซึกิโช อ่านแล้วแต่เดี๋ยวค่อยเขียน เรื่องแรกฉากกระฉูดเรื่องหลังอ่านแล้วหลับ TAT...........